Trots!

13 mei 2012

Het waren weer enerverende handbalweken voor Sjra!

Gisteren was een toppuntje van trots. Sjra was er al om 4:30 uur uit, inderdaad vroeg voor een zaterdag, maar er stond dan ook iets te gebeuren. De Limburgse selecties van dames en heren “jong” ging naar Amsterdam voor het Nederlands kampioenschap. Om 5:30 uur zwaaide Sjra met een paar andere ouders en begeleid door het gefluit van merels en andere vroege vogels, de bus met twee van onze dames en 6 van onze heren bij Glanerbrook uit.

Rond 9:30 kwam Sjra zelf bij de hal aan, een tasje met broodjes mee zoals eerder een oudere V&L-er al eens voorstelde, en zag dat onze fans allemaal ouders, grootouders en andere familie waren….nou ja,… ineens zag hij twee Sittardiaanse B-heren! Geen broer of zus in het spel, Toin en Noud waren gewoon, met de trein, als supporter gekomen. Volgende week moeten ze er zelf strijden. Sjra had zijn eerste trots momentje van de dag…

De begin opstelling bij de heren bestond telkens uit 5 Sittardia-mannen en 2 V&L-ers. Dus bij het begin van elke wedstrijd een trots momentje. Uiteindelijk de finale. Sjra begon te trillen van de honger, dacht hij, en nam een broodje. Hij zag Aschwin staan, die het “kamp” voor dit evenement even mocht verlaten van Josefien, en het bleek dat hij ook last had….het waren onze spanningen. Alleen Gerrit bleef schijnbaar stoicijns. Een mooi trots momentje kwam tegen het einde van de wedstrijd toen bleek dat Limburg al zou winnen en Peter, onze keeper, een soort van publiekswissel kreeg. En ja, het einde was er dan ook naar: onze Limburgse mannen waren kampioen! Sjra probeerde zijn vrouw te bellen maar had acute last van leesblindheid, of was het hooikoorts, en kon uiteindelijk niet goed uit zijn woorden komen. En datzelfde gebeurde toen “onze” Ivar genomineerde was voor beste speler van het toernooi en helemaal toen Peter tot keeper van het toernooi werd benoemd. Een heel lang trots momentje….eigenlijk nog steeds.

Trots reed Sjra weer naar huis.

Vorige week was er ook al een mooi moment toen er foto’s van Jan Vervuurt op de website kwamen. Ver terug in de tijd, toen Sittardia al een club van formaat was en de heren keer op keer landskampioen werden. Jan ging dan met de trein van Roermond naar Sittard en moest “dan een heel eind lopen” naar de CIOS hal, of met de bus mee, bijvoorbeeld naar Gummersbach of Arnhem. Op één van die foto’s staat Gabrie Rietbroek als speler feest te vieren als landskampioen in 1972: nu 40 jaar later kan hij het als coach weer doen! Mooi die historie die we met ons meedragen en waar we tot op de dag van vandaag op bouwen. Ton Velraeds en Jo Maas, spelers van weleer hebben al gereageerd, misschien gaan we er nog iets leuks mee doen. Sjra heeft er nu al zin in en hoopt dat we die trots op Sittardia wat kunnen laten herleven.

Ja, lezer, Sjra heeft door omstandigheden een beetje de focus op heren maar bedoelt met bovenstaande natuurlijk ook de dameshistorie. Zouden daar nog leuke foto’s van zijn? En inderdaad, Sjra is ook trots op ons enige kampioensteam dit jaar, de dames B1.

En natuurlijk zijn onze Lions goed op weg en gaan we volgend jaar een groot buitentoernooi organiseren (hoop ik). Ook iets om trots op te zijn.

Wat wel jammer is, is dat we in de vereniging 3 Kroatie gangers hadden die naar de wereldkampioenschappen voor school-teams gingen, één al speler en twee als scheidsrechter. Jammer dat er niets op de site over staat….toch ook iets om trots op te zijn.

 

 

 

  • logofm
    donker_200_200